ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ

ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಣದ ವ್ಯವಹಾರ ಅಥವಾ ಅತ್ಯುನ್ನತ ತರಬೇತಿ ಹೊಂದಿದ ತಜ್ಞರಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಣಕಾಸು ಮತ್ತು ವಾಣಿಜ್ಯದ ಕಾರ್ಯಭಾರವೆಂದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. `ಎಕನಾಮಿಕ್ಸ್‌’ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಗ್ರೀಕಿನ `oeconomia’ ಎಂಬ ಶಬ್ದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಅದರ ಅರ್ಥ `ಕುಟುಂಬ’. ಮೂಲತಃ ಅದನ್ನು ಜನರು ತಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳಾದ ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ವಸತಿಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯನ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದಿಷ್ಟೇ ಆಗಿದೆ. ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಎಂಬ ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದು ಮೂಲಭೂತವಾದ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ.

ಬಹುಪಾಲು ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೈಹಿಕ ಅಗತ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳ ಕಡೆ ಗಮನಹರಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅವರಿಗೆ ಸಮಯವೇ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬಹುಪಾಲು ಜನರು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಬಹುಕಾಲ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಷ್ಟೂ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಲಿಕ್ಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ದುಡಿದು ಸಾಯುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾವು ಉದ್ದಿಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೇವೆಯೆ? ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು?

ಅನೇಕರಿಗೆ `ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ’ ಎಂಬ ನುಡಿಯು ಶಬ್ದಗಳ ವಿರೋಧಾಭಾಸದಂತೆ ತೋರಬಹುದು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾದವರು ಯಾಕೆ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ದಿಟವಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ- ಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ಕೇಳಬಹುದು.

ನಾನು ಇಲ್ಲೇನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? :

ನಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ಹೇಗೆ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ನಾವು ಶ್ರೀಮದ್‌ ಭಾಗವತದ ಪುಟಗಳತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು. ಅದು ಈ ಐಹಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಏಕೆ ಆಯಿತೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರಿಗೆ ಎಂತಹ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಶಕ್ತಿಗಳಿವೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಭಾಗವತವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಉನ್ನತ (ಪರಾ), ಅಪರಾ ಮತ್ತು ತಟಸ್ಥ ಎಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಪರಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿವೆ. ಅವು ವೈಕುಂಠ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಇತ್ತಲಾಗಿ ಐಹಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಪರಾ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಜೀವಂತವಲ್ಲ. ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಅದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದು ಪಟುತ್ವವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಜಡವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಪರಾ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ವೈಯಕ್ತಿಕವೂ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ತಟಸ್ಥ ಶಕ್ತಿ ಕೂಡ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವೇ. ಆದರೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಐಹಿಕ ಲೋಕದಲ್ಲಾಗಲಿ ಬಾಳಬಲ್ಲಂತಹ ಅದ್ವಿತೀಯವಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅದಕ್ಕಿದೆ. ನಾವೇ ಪ್ರಭುವಿನ ಆ ತಟಸ್ಥ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಐಹಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೆಲೆಸಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಬಯಸಿದರೆ ಉನ್ನತೋನ್ನತವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲೆವು.

ಪ್ರಭುವಿನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮಾಯೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಪ್ರಭುವಿನಂತೆ ಆಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಈ ಐಹಿಕ ಜಗತ್ತನ್ನು ಎರಡು ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಯಿತು: ಮೊದಲನೆಯದೆಂದರೆ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುವುದು. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾವು ಹತಾಶೆಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಎಂದೂ ದೇವರಂತಾಗಲಾರೆವು, ಅಥವಾ ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಯಸುವ ಸಂತೋಷವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನಾಗಲಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾರೆವು. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹತಾಶೆಗೊಂಡಮೇಲೆ, ನಾವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ. ಐಹಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಎರಡನೆಯ ಉದ್ದೇಶವಿದು : ಐಹಿಕವಾಗಿ ಬೇಸತ್ತು ಹೋಗಿರುವಂತಹ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಈ ಐಹಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಒಂದು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಡುವುದು.

ಜಾಗತಿಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ :

ತಮೋಗುಣದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಕೊಳ್ಳೆ ಹೊಡೆಯುವುದು. ಅಪರಿಮಿತ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ವರ್ತಮಾನ ಕಾಲದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಭವಿಷತ್ಕಾಲದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಯಾರಿಗೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದಕ್ಕೇ ಆಗಲಿ ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕಡೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡದೆಯಿರುವುದು. ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿರುವವರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಒಂದೇ ಶಬ್ದ -ಇನ್ನಷ್ಟು . ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಇನ್ನಷ್ಟು ಉತ್ಪಾದನೆ, ಇನ್ನಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಾರ. ರಜೋಗುಣವು ಅಪೇಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ದುರಾಸೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಮಾಡುವ ಆಕರ. ಅದರ ಫಲಿತಾಂಶಗಳೆಂದರೆ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾಲ, ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಅಥವಾ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಸಂತೃಪ್ತಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಂತಹ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಎಂದೂ ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ತೀವ್ರ ಬಯಕೆಯ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ :

ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನ ಕೃತಕ ಜೀವನ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಜನರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ಅವರು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಕೆಲವು ಕಾರ್ಯಭಾರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಆ ಹಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ಅಪೇಕ್ಷೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಬಹುಪಾಲು ಜನರು ಹಣದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿ ಉಳ್ಳವರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ತಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಏನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೋ ಅದಕ್ಕಿಂತ ವಿಭಿನ್ನವಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕಾದುದರ ಆವಶ್ಯಕತೆಯು ಅವರನ್ನು ಒಂದು ಘಾಸಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುವಂತಹ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಂತರ ಚಲಪರಿಮಾಣವನ್ನು (ಹಣ) ಯಾರು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.

ಅನೇಕ “ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ದೇಶ” ಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ರಾಜಸಿಕ ನಗರಗಳಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಗ್ರಾಮಗಳು ನಿರ್ಜನವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಹಣವಿರುವುದು ಈ ರಾಜಸಿಕ ನಗರಗಳಲ್ಲಿಯೇ. ತೀವ್ರ ಬಯಕೆಯ ಪ್ರಭಾವಗಳು ಪ್ರಲೋಭನೆಗೊಳಿಸುವಂತಿವೆ. ಅಂಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ಜನರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಡುಪುತೊಟ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತೀವ್ರ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಬರುವ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸುಖ-ಭ್ರಾಂತಿಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಅಲ್ಲಿದೆ. ಜನರನ್ನು ಮರಳುಗೊಳಿಸುವಂತಹ ಪ್ರಲೋಭಕತೆ ಅಲ್ಲಿದೆ. ಸಾಧಾರಣತೆಯ ಜೀವನದಿಂದ ಮತ್ತು ಅನೇಕವೇಳೆ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುವ ಆಶಾಭಾವನೆಯಿಂದ, ವೈಖರಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪೋಷಾಕುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ ತಾನು ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆಂಬ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಪ್ರಲೋಭನೆಯಿಂದ ನಗರವಾಸಿಗಳು ತಾವು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಫ್ಯಾಷನ್ನುಗಳ (ವೈಖರಿಗಳ) ಮೇಲೆ ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಲ್ಲ ಕೊಳ್ಳುಬಾಕತನವು ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರಚೋದಕಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ದಿನದ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವ್ಯಾಪಾರ ವಿಭಾಗವನ್ನು ನೋಡಿ. ಉತ್ಪಾದನೆ, ಬೆಳೆವಣಿಗೆ, ಆದಾಯ ಮತ್ತು ನಷ್ಟಗಳು, ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಬೇರೆ ಉದ್ದಿಮೆಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಂತಾದ ಸಂಗತಿಗಳೇ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ತೀವ್ರಬಯಕೆಯ ಕನಸೆಂದರೆ ಅಪರಿಮಿತ ಲಾಭಗಳಿಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ತನ್ನ ಪಾಡನ್ನು ತಾನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಬಹುಶಃ ಉತ್ತಮ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಸೋತವರ ಮೇಲೆ ಗೆದ್ದವರು ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಸ್ಪರ್ಧೆಯು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಕ್ರೀಡೆಗಳು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್‌, ಪುಟ್‌ಬಾಲ್‌, ಹಾಕಿ ಅಥವಾ ಟೆನ್ನಿಸ್‌ ತಂಡಗಳ ಆಟಗಾರರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಅವಮಾನ ಅವಲಂಬಿಸಿವೆ. ಸ್ಪರ್ಧಾಮನೋಭಾವದ ತಂದೆತಾಯಿಗಳು ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇತರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಾಧನೆಮಾಡುವಂತೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಮೇಲೆ ಒತ್ತಡಹೇರುತ್ತಾ ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನೇ ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಅವರು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಕ್ರೀಡೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ಬದ್ಧರಾದ ಪದವೀಧರರು ವ್ಯವಹಾರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಾಳುಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.

ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್‌ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಐಹಿಕ ಪ್ರಗತಿಯೊಂದೇ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸಂತುಷ್ಟಿಗೊಳಿಸಲು ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತಮ್ಮ ಗಮ್ಯವಸ್ತುಗಳ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಸಂತೋಷವು ಮೊದಲು ಅಮೃತದಂತೆ ತೋರಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯು ನಮಗೆ ಬೋಧಿಸುವಂತೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದು ವಿಷವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅಜ್ಞಾನದ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ :

ರಜೋಗುಣದಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮಟ್ಟಸವಾದ ಮೈದಾನದ ಹೋಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ತಮಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಮೈದಾನವು ಒಂದು ಕಡೆಗೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಓಲುವಂತೆ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕಡೆಗೇ ಓಲುವಂತೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಲಾಭದಾಸೆಯು ನಿರಂತರವೂ ನಿಷ್ಕರುಣವೂ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸಂಚಯ ಮಾಡಲು ಯಾವುದೇ ವಿಧಾನವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನೀಚ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಮಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಗೂ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವೌಲ್ಯಯುತವಾದ ಪಾತ್ರ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ: ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದು, ವಂಚನೆ, ಕದಿಯುವುದು, ಒರಟುತನ, ಶೋಷಣೆ, ಬಲಪ್ರಯೋಗ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಲಾಭವು ಅತ್ಯುಗ್ರವಾದ ಆತ್ಮರತಿಯ ಬಿಂದುವಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ತನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರ ಬಗೆಗೂ ಚಿಂತಿಸಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಹಂತವನ್ನು ತಲಪುವವರೆಗೂ ಈ ಆತ್ಮರತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ತಮಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಬಹಿರಂಗ ಭಕ್ಷೀಸು, ಲಂಚ ಮತ್ತು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿಕೊಡಲು ನೀಡುವ ಹಣ – ಇವುಗಳೆಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರವು ವ್ಯಾಪಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಇರುವ ಸಾಧನಗಳು. ರಾಜಕೀಯ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರಿಗೆ ಲಾಭದಾಯಕವಾದ ಗುತ್ತಿಗೆಗಳು, ಹಣದ ಉಡುಗೊರೆ ಅಥವಾ ಅನುಕೂಲಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಶದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರೆನ್ನುವರು ಸರ್ಕಾರದ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಲೂಟಿಹೊಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಜೆಗಳು ವಿದೇಶೀ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ತಮ್ಮ ಖಾತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೋಷಣೆ ಎನ್ನುವುದೇ ನಿಯಮವಾಗಿದೆಯೇ ವಿನಾ ವಿನಾಯಿತಿ ಅಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಅನುಕೂಲವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ : ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಿಂದ, ಸರಬರಾಜುದಾರರಿಂದ, ಕೊಳ್ಳುವವರಿಂದ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರಿಂದ. ರಾಜಕೀಯ ಅಕ್ರಮ ಲಾಭಗಳು ಮತ್ತು ಲಂಚಗಳಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಈಗ ಆಘಾತವೇ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ದಿಗಿಲೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯಿಕ ಅವಲಂಬನೆಯು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಏನೇನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮ ನೇತಾರರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟನ್ನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈಗ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸಂಗತಿಯೇ ಆಗಿದೆ. ಬಹುಪಾಲು ಜನರು ಹತಾಶರಾಗಿ ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿದರೆ ಅದು ಎರಡು ಕೇಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಮೆ ಮಟ್ಟದ ಕೇಡಿಗಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಜನರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಅನುಕೂಲ ಸಿಕ್ಕಿತೆಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಪುಣ್ಯ!

ಕಾಗದದ ಹಣದ ವೌಲ್ಯವು ಒಂದು ಭ್ರಮೆ :

ನಿಮ್ಮ ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಣವು ನಿಜವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅದು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವತಃ ಹಣಕ್ಕೇ ಬೆಲೆಯಿರಬೇಕೆಂದು ನೀವು ಈ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಸುಪರ್ದಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಕಾಗದದ ತುಂಡುಗಳು. ಅದರ ಮೇಲೆ ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಅಧಿಕೃತವೆಂದು ತೋರುವ ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಕಲಾತ್ಮಕ ಶಾಯಿ ಮುದ್ರಣ. ನೀವು ಹಣವೆಂದು ಕರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ವೌಲ್ಯವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ವೌಲ್ಯವಿದ್ದರೆ ಅದು ನೀವು ಮತ್ತು ಇತರರು ಅದರಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು ಅಷ್ಟೆ. ಕಾಗದದ ಹಣವು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಅದರ ವೌಲ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಸತ್ಯಸಂಗತಿಯೇನೆಂದರೆ ಜನರು ಕಾಗದದ ಹಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಏನಾದರೂ ಬೇಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಅದು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀರೋ ಅದನ್ನು ಹಣದಿಂದ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಹೋಗಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಗದದ ಹಣದ ವೌಲ್ಯವು ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಲೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಮುಂದೆ ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೀವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪಡೆಯಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮರ್ಥರಾಗಿಸುವಂತಹ ಯಾವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಖಾತರಿಯನ್ನೂ ಕಾಗದದ ಹಣವು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣದ ವೌಲ್ಯದಲ್ಲಾಗುವ ಏರುಪೇರು, ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ದೈನಂದಿನ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತುಂಡು ಬ್ರೆಡ್ಡಿನ ಬೆಲೆ 0.5 ರೂಪಾಯಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇಂದು ಅದೇ ಬ್ರೆಡ್ಡಿನ ತುಂಡಿಗೆ 25 ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆ. ಒಂದು ತುಂಡು ಬ್ರೆಡ್ಡಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ವೌಲ್ಯವಿದೆ – ಅದೆಂದರೆ ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ತುಂಬುವುದು. ಅಂದರೆ ಬ್ರೆಡ್ಡಿನ ಮೌಲ್ಯ ಈ ಎಲ್ಲ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ರೂಪಾಯಿಯ ವೌಲ್ಯ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಈ ಉದಾಹರಣೆಯು ಜಿಂಬಾಬ್ವೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಇದು ಪೇಲವವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಅಧಿಕೃತ ಹಣದುಬ್ಬರದ ದರವು 2008ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ 100,580% ಅಷ್ಟಿತ್ತು! ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬರ್ಗರ್‌ ಬೆಲೆ 15 ಲಕ್ಷ ಡಾಲರ್‌ ಅಷ್ಟಾಗಿತ್ತು, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯಲ್ಲಿ 10 ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರೆ 9,000 ಕೋಟಿ ಡಾಲರ್‌ ತೆರಬೇಕಿತ್ತು. 2008ರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶಾಲಾ ಶುಲ್ಕ 10,000 ಕೋಟಿ ಜಿಂಬಾಬ್ವೆ ಡಾಲರ್‌ ಅಷ್ಟಾಗಿತ್ತು.

ಚಲಾವಣೆ ದುಡ್ಡಿನ ವೌಲ್ಯದಲ್ಲಾಗುವ ಬದಲಾವಣೆಯು ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹಣವನ್ನು ಮುದ್ರಣ ಮಾಡುವುದು ಸರ್ಕಾರ ಅಥವಾ ಚಲಾವಣೆ ನಾಣ್ಯದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದು ಸರ್ಕಾರ. ಹಣದುಬ್ಬರಕ್ಕೆ ಅದೇ ಕಾರಣ. ಕಾಗದದ ಹಣದ ವೌಲ್ಯವು ಕ್ಷಣಭಂಗುರವಾದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಯುಕ್ತವಾದ ಸಂಪತ್ತಿನ ಸಂಗ್ರಹ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಗೋಧಿ ಅಥವಾ ಚಿನ್ನದಂತಹ ಇತರ ವಸ್ತುಗಳು ತಮ್ಮ ವೌಲ್ಯವನ್ನು ಎಂದೂ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳ ಬೆಲೆಯು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸದಾಕಾಲವೂ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ? :

ಯಾವುದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಹೊಸ ಸಾಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಒಪ್ಪಂದದ ಪ್ರಕಾರ ಹಳೆಯ ಸಾಲಗಳ ಮರುಪಾವತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರೆ ಹಣದ ಸರಬರಾಜು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಂಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ತತ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯು ಉಲ್ಬಣಗೊಂಡಂತೆ ಅದನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತ ಅಥವಾ ಇಳಿತ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಒತ್ತೆಯಾಗಿಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಉದಾ: ಅವರ ಕಾರು ಅಥವಾ ಮನೆ, ಬ್ಯಾಂಕು ಜಪ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರದ ಚಕ್ರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುವ ಈ ವಿದ್ಯಮಾನವು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳಿಂದ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ  ಹಣದ ಸರಬರಾಜಿನ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚನದಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಉಪಾಧಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಬಲವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಅಧಿಕೃತ ಚಲಾವಣೆಯ ನಾಣ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ನಾವು ಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಾರುವುದನ್ನಾಗಲಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ ಇದು ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, 1930ರ ಅಮೆರಿಕದ ಮಹಾನ್‌ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಫೆಡರಲ್‌ ರಿಸರ್ವ್‌ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಮತ್ತು ಸದಸ್ಯ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಸಾಲವನ್ನು ಹ್ರಸ್ವಗೊಳಿಸಿದವು (ಹಣ ಸರಬರಾಜು). ಅದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ನಿಜವಾದ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಹಣವಿಲ್ಲದೆ ಜನರು ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಸರಕುಗಳು ಕೊಳ್ಳುವವರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಹಣವನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಒಂದು ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅನೇಕ ವಿಧಾನಗಳಿವೆ.

ನಿವಾರಣೋಪಾಯ :

ನಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಜೀವನ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ ದೇವರು ನಮಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ನೀಡಿರುವ ಯೋಜನೆ ಮತ್ತು ವಿಧಾನಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣಗಳಿಂದ ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಜನರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಯಾವ ನಿವಾರಣೋಪಾಯವೂ ಇಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ಆರ್ಥಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಅಂಶಗಳು ಅಥವಾ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನು ಕುಶಲವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದರಿಂದ ನಿವಾರಣೋಪಾಯವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ  ಮತ್ತು ವಸತಿ ಎಂಬ ಮೂಲಭೂತ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು, ಸ್ವಲ್ಪ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರುವ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು. ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಪಡೆದ ಅನುಭವದಿಂದ ಇದು ಜನ್ಮ ತಳೆದಿದೆ. ಶತಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಹೀಗೇ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.

ಸತ್ತ್ವಗುಣದ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ :

ಸತ್ತ್ವಗುಣದ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಅತ್ಯಂತ ಅವಶ್ಯವಾದ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಂದರೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಲಾಭದ ಉದ್ದೇಶವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಇತರರನ್ನು ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಶೋಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶ ಇದರಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವಸ್ತುಗಳ ತುರ್ತು ಕಾರ್ಯಭಾರ ಮತ್ತು ಉಪಯುಕ್ತತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೆಲೆಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವು ತರಬಹುದಾದ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಶ್ರಮವು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ವೌಲ್ಯಯುತವಾದದ್ದು ಏನನ್ನೋ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ – ಅದು ರಾಷ್ಟ್ರ ರಕ್ಷಣೆಯ ಯುದ್ಧಕಲೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೋಧಿಸುವು- ದಾಗಿರಬಹುದು, ಒಂದು ಬುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೆಣೆಯುವುದಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಒಂದು ಉಡುಪನ್ನು ಹೊಲೆಯುವುದಾಗಿರಬಹುದು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಕೌಶಲಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಜವಾದ ಪ್ರತಿಭೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸ್ವಯಿಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸತ್ತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿರುವವರು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೊಡುಗೆಗಳೆಲ್ಲ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ವರಗಳು ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವು ಸರ್ವರ ಕ್ಷೇಮಾಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಉದ್ದಿಷ್ಟವಾದವು ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಸಾತಿ್ತ್ವಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ದೇವರು ನೀಡಿದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜೀವನ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೂಡ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರಭುವಿನ ಏರ್ಪಾಡಿನಿಂದಾಗಿ ಕುಟುಂಬದ ಮೂಲಭೂತ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು – ಆಹಾರ, ವಸತಿ, ವಸ್ತ್ರ – ದೊರೆಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವೇನಲ್ಲ. ಜಗತ್ತಿನ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ಅವುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಜೀವನದ ಈ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಪಡೆಯುವುದು, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವಂತ ಉಪಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜೀವನವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿಶ್ರಮದ ಉತ್ಪನ್ನವೇ ಉದ್ದೇಶಿತ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ, ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಸಾಧನವಾಗಿಲ್ಲ.

ಸತ್ತ್ವಗುಣಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ಸಮಾಜಗಳು ಪರಿಸರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತೂ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಸತ್ತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದಾಗ ಪರಿಸರ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅನಂತರವಷ್ಟೇ ಅವು ತಲೆದೋರಿದವು – ಆಗ ತಮೋಗುಣ ಮತ್ತು ರಜೋಗುಣಗಳು ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದವು. ಸತ್ತ್ವಗುಣದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವ ಜನರು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುವ ಹೊಸ ಹೊಸ ಅನಗತ್ಯ, ಅಷ್ಟೇಕೆ ಅನುಪಯುಕ್ತವಾದ ಇಂದ್ರಿಯ ತುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಇಂದ್ರಿಯ ತುಷ್ಟಿಯು ಗುಲಾಮ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಅರ್ಥ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ಅದರ ಸಮಸ್ತ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕೊಡುವವರಿಗೆ ಇರುವ ಏಕಮಾತ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ನಿವಾರಣೋಪಾಯವೆಂದರೆ ಸತ್ತ್ವಗುಣದ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಏರ್ಪಾಡು.

ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ವರ್ಧನೆ :

ಹರೇ ಕೃಷ್ಣ, ಹರೇ ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ, ಹರೇ ಹರೇ, ಹರೇ ರಾಮ, ಹರೇ ರಾಮ, ರಾಮ ರಾಮ, ಹರೇ ಹರೇ.

ಈಗ ನಾವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅನರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಮಂತ್ರದ ಜಪವು ರಾಮಬಾಣ. ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವವನು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬೇರೆಯವರು ಜಪಮಾಡುವುದರಿಂದಲೇ, ಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಮತ್ತು ಪಾಪಿಷ್ಠರಾದ ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಉನ್ನತೀಕರಿಸಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ನತವಾದ ಕ್ಷೇಮಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಮಂತ್ರದ ಜಪದಿಂದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ರಜೋಗುಣ ಮತ್ತು ತಮೋಗುಣದ ಪಾತಾಳದಿಂದ ಸತ್ತ್ವಗುಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಆಚೆಗೆ ಎತ್ತರಿಸಬಹುದು.

ಉಪಸಂಹಾರ :

ಅಪೌರುಷೇಯ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಸತ್‌-ಚಿದ್‌-ಆನಂದ-ವಿಗ್ರಹ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ : ಸಂಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವನು, ಶಾಶ್ವತ ಆನಂದದಲ್ಲಿರುವವನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗೆಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅರಿವನ್ನುಳ್ಳವನು. ಜೀವಿಗಳು ಪರಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಮಾದರಿಗಳು. ಹೀಗೆ ಆಗಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಈ ಐಹಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಕೂಡ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೆಂದರೆ ಐಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ನಾವು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತ ನಮ್ಮ ಮನೋಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸಂತೋಷದ ಗುಣವು ಬೇರೆಯದೇ ಆಗಿದೆ. ನೀರಿನಿಂದ ತೆಗೆದ ಮೀನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಾರದು. ಅದಕ್ಕೆ ನೀರನ್ನು ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಸತ್‌-ಚಿದ್‌-ಆನಂದ ಎಂಬ ಜೀವಿಯು ಈ ಐಹಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಮಾಯೆಗೆ ತುತ್ತಾದ ಅವನ ಮಿದುಳು ಏನೆಲ್ಲ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇರಲಾರನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಸಾರಭೂತವಾಗಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿರುವ ಬೇರೆಯದೇ ಬಗೆಯದಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕೇ ವಿನಾ ಈ ಕ್ಷಣಭಂಗುರವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮತ್ತು ಖಚಿತ ವಿಧಾನವನ್ನು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀ ಚೈತನ್ಯ ಮಹಾಪ್ರಭುಗಳು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆರಂಭವಾಗುವ ಈ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಜಗತ್ತಿನ ಮುಖಭಾವವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲವು.

ಶ್ರೀಲ ಪ್ರಭುಪಾದ ಉವಾಚ

ಆಧುನಿಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕೇವಲ ವಂಚನೆ :

ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಗದ, ಆದರೆ ಅವನು “ನನಗೆ ಹಣ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ” ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಶ್ರಮವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ವಸ್ತುಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತಿವೆ. “ಅವನಿಗೆ ವಂಚನೆ ಮಾಡಿ. ಹಣವನ್ನು ಕೊಡದೆ ಅವನಿಗೆ ಕಾಗದವನ್ನು ಕೊಡಿ. ಅವನ ಶ್ರಮವನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ. ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ.” ಇದು ಆಧುನಿಕ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಅಲ್ಲವೆ?

ಒಬ್ಬ ಶ್ರಮಿಕನಿಗೆ, ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಮಿಕನಿಗೆ ಉನ್ನತವಾದ ಸಂಬಳವನ್ನು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉನ್ನತವಾದ ವೇತನಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತಿರು- ವುದೇನು? ಬರೀ ಕಾಗದ. ಅವನು ತನ್ನ ಶ್ರಮವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಲು ಬಹಳ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವನು ಹೋದಾಗ ಮತ್ತೆ ಹಣ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಗಳಿಸಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ವಂಚನೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಸಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ.

ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತನ್ನಿ :

ನೀವು ನಿಜವಾದ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಬಳಕೆಗೆ ತಂದರೆ ಆಗ ಹಣದುಬ್ಬರ ಎನ್ನುವುದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಇಲ್ಲೊಂದು ಕನ್ನಡಕವಿದೆ. ನಾನು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಗ್ರಾಹಕರು. ನೀವು ಕನ್ನಡಕ ಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಬೇಡಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದಷ್ಟೂ ಬೆಲೆಯೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಕನ್ನಡಕದ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಏರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಾಗದವನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಿ ನನಗೆ ಹಣ ಸಂದಾಯ ಮಾಡುವಂತಿದ್ದರೆ ನೀವು ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ನಿಮಗೆ ಮುದ್ರಣ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇದ್ದರೆ, “ಆಗಲಿ, ತಗೊಳ್ಳಿ ಹದಿನೈದು ರೂಪಾಯಿ” ಎನ್ನುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಮುದ್ರಣ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ  ಮತ್ತು  ನನಗೆ  ಪಾವತಿ  ಮಾಡುತ್ತೀರಿ.  ಅಂದರೆ ಕೃತಕವಾಗಿ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಮಾಡಿದಂತಾಯಿತು. ಆದರೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳು ಇದ್ದು, ನಾನು ಹದಿನೈದು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅವನಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮಿಂದಲೋ ಹತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಹುದು. ನೀವು ಪಾವತಿಗೆ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಕಠಿಣ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೃತಕವಾದ ಹೆಚ್ಚಳವಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೃಷಿಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಜೀವನೋಪಾಯ :

ಕೃಷಿಕ್ಷೇತ್ರದ ಯೋಜನೆಯ ಮೇಲೆ ನಾವು ಗಮನವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿದರೆ ವಿನಿಮಯದ ಅಗತ್ಯವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಲ್ಲೇ ನಾನು ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ. ಅಷ್ಟೆ. ವಿನಿಮಯದ ಆವಶ್ಯಕತೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ. ನಮ್ಮದೇ ಆಹಾರ, ಬಟ್ಟೆ, ಹಾಲಿನಿಂದ ನಾವು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿಯೇ ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿರಬೇಕು. ಅಷ್ಟೆ. ಅದೇ ಭಾರತೀಯ ಅರ್ಥವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಜಾನುವಾರು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯ. ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಸುಗಳಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಹಾಲು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ತಿನಿಸುಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ.

ನಿಮಗೆ ಧಾನ್ಯಗಳು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರವನ್ನು ತಯಾರಿಸಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ತಿನ್ನಬೇಕು, ಶಾಂತವಾಗಿ ಜೀವನ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆ. ಹಾಗಾದರೆ, ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಹಾಲು ನಿಮಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ, ನಿಮಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಹಾರ ದೊರೆತಂತಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಏನೂ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ. ಒಂದು ತಗಡಿನ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಐವತ್ತು ಮೈಲಿಗಳ ದೂರ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರ ದೊರೆತರೆ, ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಿ, ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಜಪ ಮಾಡಿ ಮತ್ತು ಭಗವದ್ಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ. ಸರಳವಾದ ಸಂಗತಿ. ನಿಮಗೆ ಈ ದೇಹವಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಏನನ್ನಾದರೂ ತಿನ್ನಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ನಿಮ್ಮ ಮೈಯನ್ನು ನೀವು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮದೇ ಆಹಾರ, ನಿಮ್ಮದೇ ಬಟ್ಟೆ ಉತ್ಪಾದಿಸಿ. ವೖೆಭೋಗಕ್ಕೆ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬೇಡಿ. ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ. ಇದೇ ಜೀವನದ ಯಶಸ್ಸು. ಯಂತ್ರದ ನಾಗರಿಕತೆಗೆ ಮರುಳಾಗಬೇಡಿ. ಆದರೆ ಇದು ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗಬಲ್ಲದು. ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ನೀವು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಎಂದೂ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಆಕರ್ಷಣೆಯೆಂದರೆ ಕೃಷ್ಣ. ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. “ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಅನನುಕೂಲಗಳು ಇದ್ದರೇನಂತೆ, ನಾನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.”

ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ಏಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೀರಿ?

ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವುದರಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವುದು ಜನಗಳ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮೂಡಿದ ಯೋಚನೆ. ಅವರು ಏಕೆ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಬೇಕು? ಅದರ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ.  ಎಷ್ಟೊಂದು ಭೂಮಿಯಿದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಬೆಳೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಖಾನೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಊಟಮಾಡಬಹುದು. ಹಾಲೂ ಕೂಡ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಖಾನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಲಭ್ಯ. ಕಾರ್ಖಾನೆಯು ಹಾಲು ಅಥವಾ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾರದು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆಗೆ ಬಹುಪಾಲು ಅಂತಹ ಕಾರ್ಖಾನೆಗಳೇ ಕಾರಣ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನಟ್‌ ಮತ್ತು ಬೋಲ್‌್ಟಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ ಆಹಾರಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುವವರು ಯಾರು? ಸರಳ ಜೀವನ ಉನ್ನತ ಚಿಂತನ ಎನ್ನುವುದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ನಿವಾರಣೋಪಾಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾ ಆಂದೋಲನವು ತನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಮತ್ತು ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಲು ತೊಡಗಿಸಿದೆ. ತಾನೇ ಬೆಳೆದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಹಾಲನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಮತ್ತು ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಹೇಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತವಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸಬಹುದು ಎಂದು ಜನರು ನೋಡಬಹುದು.

ದೈವಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪ್ರಸಾರಮಾಡಿ :

ವಂಚಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಅವರು ದೈವ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾಗದಿದ್ದರೆ ವಂಚಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ದೈವಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿ. ಆಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಸರಿಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ. ಅವರು ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನೀವು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದಷ್ಟೂ ಅವರು ಪರಿಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿವೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಅವರ ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಅರಿವನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಏಕೆ ತುಂಬ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು?

ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಜನರು ಅಕಾರಣವಾಗಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು ಬಿಡುವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವವನು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ತಿನ್ನಲಾರ. ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವವನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸ್ತ್ರೀಯರೊಡನೆ ಕೂಡಲಾರ. ಅದು ಅವನ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಕೂಡುವ ಶಕ್ತಿಯು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಸಂಪಾದಿಸುವವನಿಗೆ ಇರುವಷ್ಟೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಊಟ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಒಂದೇ ಆಗಿರುವ ಹಾಗೆ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಉಪಭೋಗದ ಶಕ್ತಿ ಪರಿಮಿತ ಎಂದಂತಾಯಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಯೋಚಿಸಬೇಕು, “ನಿತ್ಯ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡುವವನದರಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಉಪಭೋಗದ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ನಾನೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ?

ನಾನು ಏಕೆ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ದೇವರನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ನನ್ನ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೊಡಗಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶ.” ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವಿರುತ್ತದೆ. ಅವನು ತನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡಿದರೆ ಅವನನ್ನು ಮೂಢ, ಧೂರ್ತ ಅಥವಾ ಕತ್ತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಮಗೆ ಈ ಮಾನವರೂಪದ ಜನ್ಮವನ್ನು ನೀಡಿರುವುದು ಕತ್ತೆ, ಹಂದಿ ಮತ್ತು ನಾಯಿಗಳ ಹಾಗೆ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲ. ಜೀವನದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ. ನಾವು ಆತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಇಷ್ಟಪಡದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರುತ್ತವೆ.

ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿರಿ :

ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನಾಗದೆ ಇಂದ್ರಿಯ ತುಷ್ಟಿಗೆ ಕೊನೆ ಎಂಬುದಿಲ್ಲ. ಇದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಂದಿಗೂ ಕೂಡ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಈ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ಬಡ ಮನುಷ್ಯ. ಅವನ ಆದಾಯವೋ ಅತ್ಯಲ್ಪ. ಆದರೆ ಅವನು ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ : ಅವನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ, “ಕೃಷ್ಣನು ನನಗೆ ಇಷ್ಟನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಇದರಲ್ಲೇ ನಾನು ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿರಬೇಕು.” ಧರ್ಮಗ್ರಂಥಗಳ ಸೂಚನೆ ಕೂಡ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡಬಾರದು. ಇದು ಆಗಲೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ. “ನನ್ನ ಮಾನವ ಜನ್ಮದ ಈ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಮಂತ್ರ ಜಪದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.” ಯಾರಾದರೂ ಮನಃಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದ್ದರೆ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಾರಾಯಣನ ಸೇವಕಿ :

ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮಾತೆ ಅಥವಾ ಸೌಭಾಗ್ಯ ದೇವತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ನರರಿಗೆ ಅಥವಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮೂಲಾಧಾರನಾಗಿರುವ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುವುದು ಅವಳ ಕರ್ತವ್ಯ. ನರರೂ ಕೂಡ ಭಾಗ್ಯದೇವತೆಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಲು ಉದ್ದಿಷ್ಟರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಜೀವಿಯು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸದೆ ಭಾಗ್ಯದೇವತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಆಸೆ ಪಡುವವರೆಲ್ಲ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ತರದೆ ಈ ಹಣವು ವಿನಾಶವನ್ನೇ ತರುವಂತೆ ಈ ನಿಯಮಗಳು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಕೊಡಿ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ…

ನಮ್ಮ ಯುಕ್ತವಾದ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿಯಮಗಳು ನಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಕೃಷ್ಣನ ಹಣವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಹಣದಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಭಾಗವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನಿಗಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಅವರು ಕೊಡುತ್ತಾರೋ ಅಷ್ಟೂ ಅವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ನ್ಯಾಯಬಾಹಿರವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ನನ್ನ ಅಪರಾಧಿಕ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ನಾನು ವಿಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಅಥವಾ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಜೇಬಿನಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಕದ್ದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆಗ ನನ್ನ ಮನಃಸಾಕ್ಷಿ ಚುಚ್ಚಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ: “ಓಹ್‌, ಈ ಕಳ್ಳತನ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.” ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಪ್ರಕರಣ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ನಾನೊಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಹಣವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸದೇ ಇರುವವರು ಎಲ್ಲ ಅಪರಾಧಿಗಳು. ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯಬಾಹಿರವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚಯವಾದ ಹಣವನ್ನು ಈಗ ಜಿಪುಣ ನಾಗರಿಕರಿಂದ ನಾನಾ ವಿಧವಾದ ಸರ್ಕಾರದ ತೆರಿಗೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದನ್ನು ಆಂತರಿಕ ಮತ್ತು  ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯುದ್ಧನಿಧಿಗಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು  ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಶಕಾರಿಯಾಗಿ ಹಣವನ್ನು ವೆಚ್ಚ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನ. ಒಂದು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಯುಕ್ತವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಹಣದಿಂದ ಈಗ ನಾಗರಿಕರು ಸಂತೃಪ್ತರಾಗಿಲ್ಲ. ತಣಿಸಲಾಗದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲು ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಹಣ ಬೇಕು. ಜನರ ನ್ಯಾಯಬಾಹಿರವಾದ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣಾನುಗುಣವಾಗಿ ಅವರ ಸಂಚಿತ ನಿಧಿಯನ್ನು ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದ ವೈದ್ಯರು, ವಕೀಲರು, ತೆರಿಗೆ ಸಂಗ್ರಾಹಕರು, ಸಂಘಗಳು, ಸಂವಿಧಾನಗಳು, ಸಾಧುಸಂತರೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರು, ಬರಗಾಲ, ಭೂಕಂಪ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಅನೇಕ ಘೋರ ವಿಪತ್ತುಗಳು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಒಂದು ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂದೆಗೆದ ಒಬ್ಬ ಜಿಪುಣ, ಔಷಧಗಳಿಗೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಖರ್ಚುಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಮೃತನಾದ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ದೇವರ ಸೇವೆಗೆ ಒಂದು ಪೈಸೆ ನೀಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ. ಆದರೆ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರ ನಡುವೆಯೇ ನ್ಯಾಯ ಖಟ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಕಳೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಮಾಯಾ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಿರ್ದೇಶನದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ದಿಟದಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ. ಹಣವನ್ನು ಕೃಷ್ಣನ ಸೇವೆಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿಡದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೋ ಅಥವಾ ರೋಗಗಳ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೋ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಖರ್ಚುಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ :

ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನ ಅನುಗ್ರಹವಿದ್ದರೆ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಆಹಾರ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತವೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಜನರು ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ತಿಂದರೂ ಅದನ್ನು ಕರಗಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಐಹಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಜನರು ಕೃಷ್ಣಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಾದರೆ ದೇವೋತ್ತಮ ಪರಮ ಪುರುಷನ ದಿವ್ಯ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಹಾರವಸ್ತುಗಳು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಅದರಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಹಣ್ಣು ಹೂವುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ದೇವೋತ್ತಮ ಪುರುಷನ ಪರಮ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ಹಣ್ಣು ಹೂವುಗಳ ರಾಶಿರಾಶಿಯನ್ನೇ ನಮಗೆ ಒದಗಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಜನರು ನಾಸ್ತಿಕರಾಗಿದ್ದು, ದೈವರಹಿತರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನ ಸಂಕಲ್ಪದ ಪ್ರಕಾರ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಆಹಾರದ ಸರಬರಾಜನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಂಕೀರ್ತನೆಯೇ ನಿಜವಾದ ಪರಿಹಾರ ಕಾರ್ಯ :

ಪರಮ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನು ನೀವು ಸಂಪ್ರೀತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಾದಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಹೈದರಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕೀರ್ತನೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಅನಂತರ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬರಗಾಲವಿತ್ತು. ಕಳೆದ ಬಾರಿ ನಾವು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಹರೇಕೃಷ್ಣ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಾಗ ಪಾಕಿಸ್ತಾನವು ಯುದ್ಧ ಘೋಷಿಸುವ ಅಪಾಯವು ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸಂಕೀರ್ತನಾ ಆಂದೋಲನದಿಂದ ಭಾರತವು ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕತ್ತದಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದು ಉತ್ಸವವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದಾಗ ನಕ್ಸಲ್‌ ಚಳವಳಿಯು ನಿಂತಿತು (ಇವೆಲ್ಲ 1970ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ನಡೆದವು). ಇವು ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿಗಳು. ಸಂಕೀರ್ತನಾ ಆಂದೋಲನದ ಮೂಲಕ ನಾವು ಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಧಾಮಕ್ಕೆ ತೆರಳುತ್ತೇವೆ. ರಾಕ್ಷಸೀಯ ಪ್ರಕೃತಿಯಿರುವವರು ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾರರು. ಆದರೆ ಇದು ಒಂದು ಸತ್ಯಸಂಗತಿ.

ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಗತಿ ಏನು?

ನಾವು ಮಾನವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಮಾನವ ಸಮಾಜಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇತರ ಸಮಾಜಗಳಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ? ಪಕ್ಷಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಲ್ಲ. ಜೀವಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವ ಸಮಾಜ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದಾದದ್ದು. ಆದರೆ ಅವರು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ – ಏನು ತಿನ್ನಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿ ಮಲಗಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಕೂಡಬೇಕು, ಹೇಗೆ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇವು ಎಲ್ಲ ನಮಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು. ಆದರೆ ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ – ಜಲಚರಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು, ಕ್ರಿಮಿಕೀಟಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಮಿಲಿಯಾಂತರ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ. ಅವೂ ಕೂಡ ಜೀವಿಗಳೇ. ಅವು ನಮಗಿಂತ ಬೇರೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ. ನಾವು ಮಾನವರು ಮಾತ್ರ ಜೀವಿಗಳು ಮತ್ತು ಉಳಿದವೆಲ್ಲ ಮೃತ ಎನ್ನುವುದು ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಆಹಾರ ಮತ್ತು ವಸತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿರುವವನು ಯಾರು? ದೇವರು. ಸಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕುರಿತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಅವು ಹೇಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತವೆ? ದೇವರು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಯೋಗಕ್ಷೇಮಂ ವಹಾಮ್ಯಹಂ :

ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ದೇವರ ಸೇವೆಗೆ ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ದೇವರು ಇರುವೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆನೆಯವರೆಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನಮಗೆ ಏಕೆ ಕೊಡಬಾರದು? ಆದ್ದರಿಂದ ದೈವಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತ ನೀವು ಉಪವಾಸಬೀಳುತ್ತೀರೆಂದು ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ. ನೀವು ಎಂದೂ ಉಪವಾಸ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ. ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ – ಅದೆಂದರೆ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ದೇವರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಬೋಧಿಸುವುದು. ನೀವು ಸದಾ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರುತ್ತೀರಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯಬೇಡ. ಸಾಧಾರಣ ಮನುಷ್ಯನಿಗಾಗಿ ನೀವು ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಅವನು ನಿಮಗೆ ಸಂಬಳ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ, ಉತ್ತಮವಾದ ಸಂಬಳ. ನಾವು ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮಗೆ ಸಂಬಳ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಅದು ಹೇಗೆ? ನಮಗೆ ದೊರೆಯಲೇಬೇಕು. ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರೇಮಿಸುವವರಾಗಿದ್ದರೆ, ದೇವರ ಕೆಲಸಗಾರರಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸಬೇಡಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಲೇಖನ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ